CN
کاشی ها قرن هاست که با ما بوده اند و با گذشت زمان، به چیزهای مختلفی تکامل یافته اند. و در طول این زمان، این روند به طرق مختلفی تغییر کرده است؛ از یک نیروی کار یدی تا یک فرآیند مکانیزه کامل که تقریبا هیچ دخالت انسانی ندارد. پس در اینجا، نسخه مدرن این فرآیند ساخت کاشی را بررسی می کنیم (نحوه ساخت محصولات).
اولین اتفاقی که می افتد، دسته بندی است. این موضوع برای بسیاری از محصولات سرامیکی صادق است که ترکیب محصول نهایی عمدتا به نوع مواد اولیه مورد استفاده بستگی دارد. این مواد رنگ و استحکام بدن را تعیین می کنند. با مخلوط کردن مقدار مناسب مواد تشکیل دهنده، تولیدکنندگان می توانند همه چیز را از این فرآیند به بعد کنترل کنند.
مرحله بعدی مخلوط کردن و آسیاب کردن است. پس از وزن کشی همه چیز، اکنون آماده مخلوط شدن هستند. اولین مورد، میکسر پوسته است؛ دستگاهی متشکل از دو سیلندر که یک V را تشکیل می دهند و سپس به صورت چرخشی به حالت تابل تبدیل می شوند و مواد را با هم مخلوط می کنند. میکسر روبان از پره های مارپیچی استفاده می کند در حالی که میکسر فشرده از گاوآهن های مخلوط کن سریع بهره می برد. این مراحل در واقع مواد را بیشتر به هم می چسباند و اندازه ذرات ریزتر ایجاد می کند که فرآیند تشکیل بعدی را بهبود می بخشد.
فرآیند بعدی خشک کردن اسپری است. در فرآیند آسیاب مرطوب (فرآیندی که شامل افزودن آب برای بهبود مخلوط کردن دسته به منظور دستیابی به آسیاب ریز است)، آب اضافی در این فرآیند حذف می شود. این اتفاق به این صورت است که دوغاب (نتیجه فرایند فرز مرطوب) به یک اتمایزر پمپ می شود که از یک دیسک با چرخش سریع تشکیل شده است. قطرات این ماده هنگام گرم شدن توسط ستون هوای گرم و بالا رونده خشک می شوند و دانه های کوچک و آزادجاری ایجاد می کنند که پودری ریزتر و مناسب برای شکل دهی ایجاد می کند.
در مورد مورد بعدی فهرست، شکل دهی فرآیند فشرده کردن پودر با چسباننده در قالب ها برای آماده سازی مرحله بعدی تولید است. این فرآیند شامل ماشین آلات سنگینی بود که به تولیدکنندگان اجازه می داد فرمی از هر شکل و اندازه قالب به محصول نهایی تبدیل کنند. اکثر تولیدکنندگان همچنین این لعاب را در این خط به کار می برند تا با اسپری پودری لعاب قبل از خشک شدن، با یک تیر به دو هدف ضربه بزنند.
خشک کردن اساسا به معنای حذف رطوبت از کاشی ها با سرعت کم است تا از ترک های جمع شونده جلوگیری شود. این فرایند در گذشته چندین روز طول می کشید اما اکنون با استفاده از محفظه های مادون قرمز یا مایکروویو کوتاه تر می شود تا فرآیند را بدون کاهش کیفیت خروجی سرعت بخشد.
در صورتی که فرآیند لعاب دهی جدا از فرآیند شکل دهی باشد، تولیدکنندگان از دستگاهی استفاده می کنند که لعاب را به صورت مرطوب یا خشک اعمال می کند. برای لعاب مرطوب، این کار به صورت آبشاری یا اسپری به صورت مایع انجام می شود در حالی که لعاب خشک به صورت پودری ریز اعمال می شود که در فرآیند پخت به لعاب تمیز روی کاشی ذوب می شود.
فرآیند پخت که از نظر فنی آخرین فرآیند در خط تولید به جز بسته بندی است، شامل گرم کردن کاشی های لعاب دار تا دمای بسیار بالا در داخل کوره برای تقویت و سخت شدن مواد به همراه است و کاشی هایی را تشکیل می دهد که اکنون در بسیاری از نمایشگاه ها و فروشگاه های ابزارآلات می بینیم.
فرآیند ساخت یک کاشی ممکن است طولانی و خسته کننده باشد اما با توجه به فرایند طاقت فرسای انتخاب، مخلوط کردن و شکل دهی یکی یکی، قطعا بسیار جالب است. بدون فناوری مدرن امروزی، یک کاشی تنها در چند هفته ساخته می شد.
اولین اتفاقی که می افتد، دسته بندی است. این موضوع برای بسیاری از محصولات سرامیکی صادق است که ترکیب محصول نهایی عمدتا به نوع مواد اولیه مورد استفاده بستگی دارد. این مواد رنگ و استحکام بدن را تعیین می کنند. با مخلوط کردن مقدار مناسب مواد تشکیل دهنده، تولیدکنندگان می توانند همه چیز را از این فرآیند به بعد کنترل کنند.
مرحله بعدی مخلوط کردن و آسیاب کردن است. پس از وزن کشی همه چیز، اکنون آماده مخلوط شدن هستند. اولین مورد، میکسر پوسته است؛ دستگاهی متشکل از دو سیلندر که یک V را تشکیل می دهند و سپس به صورت چرخشی به حالت تابل تبدیل می شوند و مواد را با هم مخلوط می کنند. میکسر روبان از پره های مارپیچی استفاده می کند در حالی که میکسر فشرده از گاوآهن های مخلوط کن سریع بهره می برد. این مراحل در واقع مواد را بیشتر به هم می چسباند و اندازه ذرات ریزتر ایجاد می کند که فرآیند تشکیل بعدی را بهبود می بخشد.
فرآیند بعدی خشک کردن اسپری است. در فرآیند آسیاب مرطوب (فرآیندی که شامل افزودن آب برای بهبود مخلوط کردن دسته به منظور دستیابی به آسیاب ریز است)، آب اضافی در این فرآیند حذف می شود. این اتفاق به این صورت است که دوغاب (نتیجه فرایند فرز مرطوب) به یک اتمایزر پمپ می شود که از یک دیسک با چرخش سریع تشکیل شده است. قطرات این ماده هنگام گرم شدن توسط ستون هوای گرم و بالا رونده خشک می شوند و دانه های کوچک و آزادجاری ایجاد می کنند که پودری ریزتر و مناسب برای شکل دهی ایجاد می کند.
در مورد مورد بعدی فهرست، شکل دهی فرآیند فشرده کردن پودر با چسباننده در قالب ها برای آماده سازی مرحله بعدی تولید است. این فرآیند شامل ماشین آلات سنگینی بود که به تولیدکنندگان اجازه می داد فرمی از هر شکل و اندازه قالب به محصول نهایی تبدیل کنند. اکثر تولیدکنندگان همچنین این لعاب را در این خط به کار می برند تا با اسپری پودری لعاب قبل از خشک شدن، با یک تیر به دو هدف ضربه بزنند.
خشک کردن اساسا به معنای حذف رطوبت از کاشی ها با سرعت کم است تا از ترک های جمع شونده جلوگیری شود. این فرایند در گذشته چندین روز طول می کشید اما اکنون با استفاده از محفظه های مادون قرمز یا مایکروویو کوتاه تر می شود تا فرآیند را بدون کاهش کیفیت خروجی سرعت بخشد.
در صورتی که فرآیند لعاب دهی جدا از فرآیند شکل دهی باشد، تولیدکنندگان از دستگاهی استفاده می کنند که لعاب را به صورت مرطوب یا خشک اعمال می کند. برای لعاب مرطوب، این کار به صورت آبشاری یا اسپری به صورت مایع انجام می شود در حالی که لعاب خشک به صورت پودری ریز اعمال می شود که در فرآیند پخت به لعاب تمیز روی کاشی ذوب می شود.
فرآیند پخت که از نظر فنی آخرین فرآیند در خط تولید به جز بسته بندی است، شامل گرم کردن کاشی های لعاب دار تا دمای بسیار بالا در داخل کوره برای تقویت و سخت شدن مواد به همراه است و کاشی هایی را تشکیل می دهد که اکنون در بسیاری از نمایشگاه ها و فروشگاه های ابزارآلات می بینیم.
فرآیند ساخت یک کاشی ممکن است طولانی و خسته کننده باشد اما با توجه به فرایند طاقت فرسای انتخاب، مخلوط کردن و شکل دهی یکی یکی، قطعا بسیار جالب است. بدون فناوری مدرن امروزی، یک کاشی تنها در چند هفته ساخته می شد.
